Hayat Kaçırılan Bir Şey Mi? Gençliğimiz Elden Mi Gidiyor?

Hayatı Kaçırıyor Muyuz? Gerçekten Böyle Bir Şey Mümkün mü?

Hayatın akıp gitmesi veya onu kaçırıyor olmak hissi çoğumuzun zaman zaman yaşadığı bir duygu. Sabah uyanırız ve günün geri kalanını koşturmakla geçiririz; hep daha iyisi varmış gibi hissederiz. Ama psikolog Emel Aner Aktan’ın da vurguladığı gibi, her şeyin bir başarı hikayesine dönüşmesi gerekmez. Günün tadını çıkarabilmek, anda yaşayabilmek, aslında geleceğe yapılacak en büyük yatırımdır.

Hayat Algısı ve Perspektif

Hayatı kaçırma düşüncesi, bir pencere metaforuyla açıklanabilir. Bir evdeki farklı renklerde camlara sahip pencereler gibi, hayatı algılama şeklimiz de farklıdır. Sarı camdan bakan sarı tonları görür, pembe camdan bakan pembe tonları algılar. Eğer hayatı kaçırıyormuş gibi bir filtreyle bakarsak, gerçekten de kaçırıyormuşuz gibi hissederiz. Özetle hayatı nasıl algıladığımız, tamamen bizim bakış açımıza bağlıdır.

Neden Hep Daha İyisi Var Hissi Duyarız?

“Yaşam elimden akıp gidiyor, istediğim şeyleri yapamıyorum” gibi düşünceler genellikle kendimizi yeterince tanımamamızdan kaynaklanır. Kendimizi keşfetmediğimizde, neyin bizi mutlu edeceğini, hangi tercihlerin hayatımıza değer katacağını bilemeyiz.

Kendi tercihlerimizi anlamak için sorulması gereken sorular şunlardır:

* Ben nelerden hoşlanırım?
* Duygusal ve fiziksel ihtiyaçlarım nelerdir?
* Ne yapmak ve ne olmak beni mutlu eder?

Bu sorulara acele etmeden, öncelik sırasına göre yanıt vermek, hayat yolculuğumuzda bize rehberlik edecektir.

Dengeyi Bulmak ve Kapasiteyi Tanımak

Her bireyin fiziksel ve ruhsal kapasitesi farklıdır. Bazılarımız stres altında başarılı işler çıkarabilir, bazıları ise kontrolü kaybedebilir. Kendimizi tam olarak tanımadığımızda, beklentilerimizi gerçekçi bir şekilde ayarlamak zorlaşır ve hiçbir şeye yetişememiş gibi hissederiz. Hayatın tadını çıkarmak ve anda yaşamak, beklentilerimizi ve kapasitemizi dengelememizi sağlar.

Kısaca; hayatı kaçırmak diye bir şey yoktur. Önemli olan, kendi bakış açımızı ve tercihlerimizi fark etmek, anda kalabilmek ve küçük anların değerini bilmektir.